Ik voelde al een tijdje de behoefte om een soort XL versie van de Vrouw&Klank vrouwencirkel neer te zetten. Met meer tijd en ruimte om een stapje dieper te gaan. Vanuit verbinding met jezelf de verbinding te ervaren met andere vrouwen en met het seizoen. Een dag waarop ik mijn kennis vanuit verschillende hoeken kan combineren. Een dag voor reflectie, ontspanning, echte ruimte voor jezelf en om inspiratie op te doen.
Zo organiseerde ik zaterdag 19 oktober mijn eerste dagretraite in de yogastudio van Sterrig. Spannend! Al organiseer ik al jaren vrouwencirkels, een hele dag voelde toch anders en een paar dagen vooraf begon ik de zenuwen wel te voelen. Zou het gaan zoals ik hoopte? Kan ik bieden wat de vrouwen verlangen? Natuurlijk waren er zo'n eerste keer wat leermomentjes. Maar ik kan terugkijken op een waardevolle en geslaagde dag.
We startten de dag met een kort voorstelrondje, er lag een cadeautje voor alle deelnemers klaar en we trokken ieder een kaartje om richting te geven aan onze dag.
Daarna volgde een cacaoceremonie. Na wat startproblemen met het verwarmen van de melk voor de cacao (dankjewel slowcooker..) nipten we aan onze kopjes cacaodrank, waarbij we bij iedere slok onze intenties voor de ceremonie visualiseerden. De natuur laat in de herfst nog eenmaal uitbundig zien wat ze te bieden heeft, met prachtige warme kleuren, aardse geuren en een laatste oogst. Om vervolgens los te laten wat niet langer dient en zich klaar te maken voor een periode van verstilling en vertraging. Een periode waarin vrijwel ongemerkt transformatie plaatsvindt. De rust van herfst en daarna winter is nodig om vervolgens in het voorjaar weer te kunnen groeien. Zo keken wij ook naar wat we los wilden laten in onszelf, om het te laten transformeren naar iets passends. Dit schreven we op eikeltjes. En we vierden onze uitbundigheid met mantra's, om ons eraan te herinneren dat we alles al in ons dragen om compleet te zijn. Dat we het waard zijn om geliefd te worden, in de eerste plaats door onszelf!
Een gezonde vegetarische lunch zorgde er vervolgens voor dat we weer met onze aandacht terugkwamen in het hier en nu. Dochterlief was ingehuurd als assistente en had ondertussen de tafel gedekt, fijn dat we daardoor zo konden aanschuiven. En na een ochtend (vrijwel) zonder eten was het ook wel tijd voor wat lekkers. Lieve deelnemers, de recepten zijn onderweg!
Tijd voor wat beweging, letterlijk en figuurlijk. Tijdens een stiltewandeling namen we onze beschreven eikeltjes in de hand mee. Om vervolgens te voelen wanneer de ballast te groot werd en deze symbolisch los te laten. Soms met een flinke worp, weg ermee! Soms voorzichtig ergens neergelegd. Maar steeds met de intentie dat hetgeen we loslaten getransformeerd mag worden, zoals de natuur een eikel laat transformeren tot een krachtige boom. In stilte zochten we zonder woorden de verbinding met elkaar. Voelen naar de juiste plek, waar we vervolgens samen een mandala van natuurlijk materiaal hebben gemaakt. Zo mooi om te zien hoe ieder daar haar eigen lading in legde. Vol symboliek, allemaal anders, toch één geheel.
Eenmaal terug in de yogastudio was het de beurt aan de klankschalen om te spreken. Genesteld op een matrasje, met kussentjes en dekentjes en knierollen en maskertjes, mochten de vrouwen zich onderdompelen in de wereld van klank. Tijdens de diepe ontspanning die je tijdens een klankmeditatie kan ervaren, vindt je vaak de mooiste inzichten gewoon in jezelf. En aan de kleine snurkjes her en der te horen, zat het met die ontspanning wel goed! 'Kan ik jou niet mee naar huis nemen? Je stem tijdens het zingen van de mantra's, een knuffel die voelt als een echte knuffel en dan nog de klankschalen. Heerlijk!' Het duurt na een klankmeditatie ook even voordat je weer met je volle aandacht in het hier en nu bent, maar gelukkig konden we de tijd nemen.
Daarna kregen de ervaringen van de dag en de klankmeditatie vorm in een intuïtief schilderij. Het is fijn om wat er in je gevoelswereld gebeurt om te zetten in iets tastbaars om mee te kunnen nemen. Als visuele herinnering waar je in huis steeds weer langs loopt. Daar hoef je gelukkig helemaal niet goed voor te kunnen schilderen, het gaat om jouw eigen proces. En soms vallen er tijdens het schilderen nog hele belangrijke kwartjes!
Terwijl de verf droogde sloten we de dag af met een laatste deelrondje over onze inzichten van de dag. We bespraken de kaarten die we 's ochtends getrokken hadden en keken hoe de natuur ons spiegelde. Het was een fijne dag.
Best moe maar nog veel meer voldaan vond ik die avond al heel vroeg de weg naar mijn bed.
Wat laat jij achter je deze herfst om te transformeren naar iets passends?